جایگاه میادین تهران

توضیحات

بررسی تطبیقی جایگاه میادین تهران

میادین تهران
میادین تهران

خاطره جمعی خاطره مشترک افراد از وقایع و رویدادهای تجربه شده به وسیله آنها، به عنوان عضوی از گروه، در چارچوبی اجتماعی و فضایی است. خاطرات جمعی از طریق افزودن معنی به فضا، به ارتقای هویت مکانی می انجامند و این هویت مکانی، بازشناسی و ارتقای هویت شخص را به دنبال دارد. از این منظر، بی توجهی به مقوله خاطره جمعی در شهر می تواند عواقب ناخوشایندی همچون بحرانهای هویتی را در پی داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی معیارها و عوامل تأثیرگذار بر شکل گیری و حفظ خاطرات جمعی در میادین تهران صورت گرفته است.

به این منظور، در ابتدا مفهوم خاطره و خاطره جمعی و ارتباط آن با مکان و میدان از طریق مطالعه اسنادی آرای اندیشمندان شناسایی شده و معیارها و عوامل تأثیرگذار بر شکل گیری و حفظ خاطرا ت جمعی در عرصه عمومی شهر و به ویژه میدان استخراج گردیده است. سپس این مؤلفه ها از طریق مطالعه اسنادی و برداشت های میدانی در میادین تجریش و بهارستان مورد بررسی مجدد و تدقیق قرار گرفته اند.

در مرحله بعد، در راستای آزمون مدل اولیه، مصاحبه های ژرف کاوان­ه ای با گروه های دارای خاطرات جمعی از میادین تجریش و بهارستان صورت گرفته است.

پس از آن، عوامل تأثیرگذار بر شکل گیری، یادآوری و تداوم خاطره در میادین تجریش و بهارستان با استفاده از تحلیل محتوای ترکیبی از میان مصاحبه ها استخراج گردیده و در نهایت اهمیت هر یک از این عوامل با استفاده از نتایج بررسی تطبیقی تعیین شده است.

نتایج حاصل از مطالعات اسنادی به شناسایی مؤلفه های فضایی و مؤلفه های مرتبط با کاراکتر مکان انجامید. سکون، تجمع پذیری، انعطاف پذیری، دیالکتیک درون و بیرون، تعیین فضایی، یکپارچگی و تداوم از جمله مؤلفه های فضایی و جهت یابی، شناسایی و شفافیت از جمله مؤلفه های مرتبط با کاراکتر مکان بوده اند.

فهرست مطالب

۱. مقدمه

۱.۱ بیان مسأله

۲.۱ ضرورت تحقیق

۳.۱ سؤالات و فرضیات تحقیق

۲. روش تحقیق

۱.۲ مراحل اصلی مقایسه در بررسی تطبیقی

۲.۲ مبانی نظری و پیشینه تحقیقاتی

۳. شناخت

۱.۳ شناخت میدان تجریش

۴. شناخت میدان بهارستان

۱.۴ پیشینه کالبدی و عملکردی میدان

۵. یافته ها و بحث

۱.۵ تجمع پذیری

۲.۵ سکون

۳.۵ یکپارچگی

۴.۵ تعین فضایی

۵.۵ دیالکتیک درون و بیرون

۶.۵ انعطاف پذیری

۷.۵ تداوم

۸.۵ سیما و منظر

۹.۵ جهت یابی، شناسایی و شفافیت

۶. نتیجه گیری